BBQ

'Hou je hand er eens boven!'

Mijn neef knikt naar de barbecue.

'Als je hem er langer dan drie seconden boven kunt houden, dan is ie nog niet warm genoeg,' zegt hij met een mannelijke vanzelfsprekendheid.

Ik schud mijn hoofd, daar heb ik niet zo'n trek in.

'Kom op, je bent toch wel een echte vent?'

Hij houdt zijn hand erboven en trekt hem meteen weer terug.

'Hij is goed!' zegt hij, 'nu begint het echte mannenwerk!' Hij legt, nee gooit, een paar flinke lappen vlees op het hete rooster.

Elk jaar, aan het begin van de zomervakantie, viert mijn neef zijn verjaardag. En altijd met een barbecue; weer of geen weer. Barbecueën is zijn lust en zijn leven, maar verder kan hij nog geen ei bakken. Hij is zo'n echte mancave-carnivoor.

Met een grote vleesvork draait hij het vlees om.

'Je moet het vlees wel op tijd draaien. Daar moet je wel een beetje gevoel voor hebben. Dat heeft niet iedereen! Daar heb je een echte vent voor nodig,' zegt hij zelfingenomen.

Ik knik en neem een slok van mijn biertje om niets te hoeven zeggen.

Maar daar hoef ik niet bang voor te zijn. Ik krijg een hele verhandeling over hoe je het beste dit en het beste dat kunt doen en dat alleen echte mannen dat kunnen, want dat zit in hun genen.

Hij is zo druk met uitleg geven dat hij het vlees net even wat te weinig aandacht geeft.

'Zou je niet…' probeer ik.

'Nee, alles gaat goed, een beetje zwart mag wel. Dat schuurt de maag,' lacht hij.

Maar als hij het vlees nogmaals draait is het wel erg zwart. Moet ik er wat van zeggen? En vooral hoe, zonder hem te veel te kwetsen.

'Volgens mij moet je houtskool onder het rooster leggen en niet erop!'

Mijn vrouw is naast mij komen staan en wijst op het verbrande vlees. Ik kijk haar even met ingehouden lach aan. 'Gelukkig heeft Karen een heerlijke pastasalade gemaakt. Succes nog met je barbecue.' Als ze wegloopt kijkt mijn neef haar verbouwereerd na.

'Tja,' zeg ik vilein, 'als je een echte vent nodig hebt, zou je ook eens aan een vrouw kunnen denken!'