‘Komen die nieuwen van de overkant ook?’ Buurman Arend wijst naar een van de rijtjeshuizen aan de overkant van de straat. Sinds kort woont daar een Syrisch gezin. De gemeente heeft het huis aangewezen als woning voor statushouders. En dat ging niet zonder slag of stoot. Er waren nogal wat bezwaren in de straat. Die scheidt onze twee-onder-een-kap koopwoningen van de sociale huur er tegenover. En met name Arend was nogal gekant tegen de bestemming van het pand. ‘Mijn woning is

'Kijk de eerste kerstkaart!’ Mijn vrouw draait de kaart om, ‘van tante Wilma natuurlijk,' Er zijn mensen die helemaal opleven bij het sturen en ontvangen van kerstkaarten.Tante Wilma is er zo eentje. Al vijfennegentig, wel met de nodige gebreken, maar nog altijd helder van geest. Dit soort dingen vergeet ze niet. En ze is natuurlijk ook nog eens van een generatie die nog kaartjes verstuurt; al die digitale dingen vindt ze maar niks. Niet omdat ze dat ingewikkeld vindt, maar o

‘Hij bestaat wel!’ Jelle, mijn buurjongetje van zes, doet ferm zijn armen over elkaar. Hij kijkt zijn vriendje, tenminste ik denk dat het zijn vriendje is, met een boze blik aan. ‘Nietes!’ antwoordt deze, ‘hij bestaat niet!’ ‘Welles!’ klinkt het daarna. Jelles gezicht loopt rood aan. Hij doet een stap naar voren op het tuinpad. Zijn vriendje doet er voor de zekerheid maar één naar achteren. Het welles-nietes golft een paar keer op en neer, net zo lang tot het vriendje van het